De kosten voor het vervangen van onderdelen die versleten of beschadigd zijn gedurende hun functioneren, hebben geleid tot de ontwikkeling van een breed spectrum aan technieken die bekend staan als 'hardfacing' (aanbrengen van slijtvaste oppervlaktelagen), die de onderdelen kunnen terugbrengen in een conditie zodat ze opnieuw inzetbaar zijn. Vaak resulteert een dergelijke reparatie in een langere levensduur dan die van het oorspronkelijke onderdeel, omdat het mogelijk is om deklagen aan  te brengen die beter bestand zijn tegen slijtage, stoten, schuren of corrosie dan het oorspronkelijke materiaal. Het resultaat is dat hardfacing tegenwoordig breed wordt toegepast bij veel productcomponenten.

Hardfacing-lagen zijn gewoonlijk tamelijk dik (2 mm en meer) en voor sommige toepassingen moeten tussenlagen worden gebruikt om metallurgische problemen met de buitenste laag te omzeilen. Elektroden en vuldraad zijn verkrijgbaar om verschillende niveaus van slijtage, corrosie of weerstand tegen hitte te realiseren en kunnen worden toegepast op kleine, afzonderlijke locaties zoals kleppen en klepzittingen, of grotere zoals aslageroppervlakken of complete staalwalsen. Hardfacing wordt in het bijzonder in verband gebracht met grondverzetapparatuur, cementovens en steenvergruizers.